![](https://leighleat.com/rails/active_storage/representations/redirect/eyJfcmFpbHMiOnsibWVzc2FnZSI6IkJBaHBXZz09IiwiZXhwIjpudWxsLCJwdXIiOiJibG9iX2lkIn19--7ed1596e7ecf267de56c94459fa6229334f55651/eyJfcmFpbHMiOnsibWVzc2FnZSI6IkJBaDdCem9MWm05eWJXRjBTU0lJYW5CbkJqb0dSVlE2RkhKbGMybDZaVjkwYjE5c2FXMXBkRnNIYVFJVUJXa0NGQVU9IiwiZXhwIjpudWxsLCJwdXIiOiJ2YXJpYXRpb24ifX0=--8e3dd8dfbf86412e9a30147ef76c803436538336/11_GOLD.jpg)
![](/assets/Home-68162fc7cdb903df61529e1dd4ccd844fb348a742d4411ac085180fdbde18665.png)
![](/assets/next-9a02a9009c41cbe1fa264064a28f40517e885bc8a63334c7a8971441323849fa.png)
‘Is áit é do dhaoine atá marbh agus fós nach mbeidh marbh go
deo. Na daoine go léir a scríobh i Leabhar na Mallachtaí.’
Bhí Alex ag smaoineamh go tréan.
‘An bhfuil tú ag caint ar leabhar draíochta?’ ar sé leis an bhfear. ‘Leabhar a thugann do mhian
duit, ach ar bhealach aisteach, cruálach.’
‘Cuireann an leabhar mallacht ort.’
D’fháisc an fear a dhorn.
‘Drochlá a bhí ann, an lá a fuair mé an leabhar sin.’
‘Cén mhian a bhí agat?’ a d’fhiafraigh Alex.
‘Cad a cheapann tú? Ór, cad eile? Mo mhian ná go ndéanfaí ór de gach rud ar chuir mé mo lámh air. Bhí mé saibhir go luath; bhí torthaí órga agam, cathaoireacha órga, asal órga, gach rud déanta d’ór. Ach cleas a bhí ann. Nuair a chuir mé bia agus deoch i mo bhéal, rinneadh ór de. Ní raibh mé ábalta ithe ná ól. Fuair mé bás den tart agus tháinig mé anseo. Is taibhse mé i Leabhar na Mallachtaí, ceann de na mílte taibhse mallaithe san áit seo.’
‘Tuigim. Ach nach raibh do mhian beagán amaideach?’
Chroith Alex a cheann.
‘Ag iarraidh go ndéanfaí ór de gach rud ar chuir tú do mhéar air?’
![](/assets/prev-95273c208154e33601efad44d71020fddd8233811959c1ffb857b4da0e90333a.png)
Leathanach 37
‘Is áit é do dhaoine atá marbh agus fós nach mbeidh marbh go
deo. Na daoine go léir a scríobh i Leabhar na Mallachtaí.’
Bhí Alex ag smaoineamh go tréan.
‘An bhfuil tú ag caint ar leabhar draíochta?’ ar sé leis an bhfear. ‘Leabhar a thugann do mhian
duit, ach ar bhealach aisteach, cruálach.’
‘Cuireann an leabhar mallacht ort.’
D’fháisc an fear a dhorn.
‘Drochlá a bhí ann, an lá a fuair mé an leabhar sin.’
‘Cén mhian a bhí agat?’ a d’fhiafraigh Alex.
‘Cad a cheapann tú? Ór, cad eile? Mo mhian ná go ndéanfaí ór de gach rud ar chuir mé mo lámh air. Bhí mé saibhir go luath; bhí torthaí órga agam, cathaoireacha órga, asal órga, gach rud déanta d’ór. Ach cleas a bhí ann. Nuair a chuir mé bia agus deoch i mo bhéal, rinneadh ór de. Ní raibh mé ábalta ithe ná ól. Fuair mé bás den tart agus tháinig mé anseo. Is taibhse mé i Leabhar na Mallachtaí, ceann de na mílte taibhse mallaithe san áit seo.’
‘Tuigim. Ach nach raibh do mhian beagán amaideach?’
Chroith Alex a cheann.
‘Ag iarraidh go ndéanfaí ór de gach rud ar chuir tú do mhéar air?’